!!!..VATANI BÖLMEK İSTEYEN ŞEREFSİZLER YÜREĞİNİZE TÜRK ORDUSU'NUN KORKUSU SİNSİN..!!!
SÜLEYMAN USLU
_______________YAZIRLARIM_______________
Saturday, Mayıs 10 - Bu duygunun adı yok
Şu an parmaklarım sadece seni yazmak istiyor.Kalbimin seni istediği gibi..
Seni yazmak ne kadar güzelse..bir o kadar da zor.Bir bilsen bu aralar ne kadar uzaksın bana..
Sana daha yakın olmak için ..Durmadan seni hayal ediyorum.. Seni..!!
Hayaller kuruyorum seninle ilgili..Hani olsaya diyorum;..
Her sabah senin kokunla açsam gözlerimi güne.. ve her sabah sana dokunsam gözlerim kapalıyken henüz. Tüm gece sıcaklığında dalsam uykuya, ve bütün gün seni görmenin heyecanıyla beklesem akşamı...
Gecelerden korkuyorum şimdi sensiz geçtikleri için..
O gün gelse her geceyi öyle basarim ki bağrıma sen gibi!.Ama.. ama sen yoksun
Şu an çok güzel bir aşk şarkısı çalıyor.. Aynı şarkıyı defalarda baştan baştan dinliyorum, öyle bir an geliyorki huzuru hissediyorum ve duruyorum onu sadece hissediyorum bir an içindeyim sanıyorum ama aslında baktığım bir resim bu.Şarkı hala çalmaya devam ediyor kim bilir belki onuncu kere dinliyorum ve hala hissetmeye devam ediyorum.İçine girmek istiyorum bu güzel şarkının bir notası olmak istiyorum... Gücümün yetmediği şeyleri istiyorum bir notanın içinde erimek, duyulmak, sevilmek, dinlenmek sonrada tekrar çalınıncaya dek susmak kaybolmak istiyorum...
Şarkı hala çalıyor ve ben orda olamıyorum içine giremiyorum ruhum notalarında eriyip yok olmuyor. Sadece dünyadan kopuyorum bir kaç saniyeliğine..Sonra gerçeğe dönüyorum..
Senin için varolduğunu bildiğin, senin için nefes aldığının farkında olduğun bir yürekten zorunlu olarak ayrı kalmak ne zor.
Çok uzakta bir sen görürüm hayalimde, koşarım kavuşmak, koklamak, sarılmak için sana; Sonra uyanırım..her tarafım uçurum..Sanki bir adım atsam sensizlikte yok olup gidecekmişim gibi.. İşte o an ölürüm..Gözlerimden bir damla sen düşer, ağlamaklı olurum. Gecenin karanlığı korkutur, göz yaşlarım boğar beni.
İnan ki bir fısıltı gibisin karanlıkta kulaklarımda çınlayan, ruhumu, duygularımı okşayan ve kanımda damla damla akan.
Seni bekliyorum her güneş ışığında ve her gün doğuşunda.
Her kızıllığında akşamın, içime bir ok giriyor tüm bedenimi tarıyor sanki... İçim kanlanıyor, akışı yavaşlıyor.
Her akşam ümidimi kendime gömüp tutuyorum evin yolunu... O yalnız yatak, sensiz sesler ve boş içim. Sen olmadığından mı bu yabanilik diyorum bazen... Öyle evet... Senin olduğunu anımsıyorum..
Gülümserdim ben... Gülerdi yüzüm, gözlerim. Sana bakmak, bakmasam da seni hissetmek yeterdi bana.Yine hissediyorum ben seni ama ellerim havada... Boşluğu tutuyorum.Boşlukta geziyor gozlerim.Ey adına ömrümü adadığım nerdesin?. Gelsen.Çok şey de istemiyorum aslında sadece son bir kez gelsen..Yumaşacık teninle sarsan beni..derin derin çeksem kokunu son bir kez içime..Çekeyim ki; bir daha gitsen de kokun kalsın üzerimde.
Bilirsin ben en çok geceleri paylaşırım sevgimi seninle... Gözyüzündeki bir yıldıza bakacağım bu gece ve bu bizim yıldızımız deyip gülümseyeceğim gecenin karanlığında.. Yüreğimi yüreğine katmış koşuyorum yine sana...Savunmasız, sakınmasız, sınırsız sevgimi haykırıyorum sana... Evet..Seni ...
|
|
Yorum (0) :: Yorum yaz! :: Bağlantı
|
Saturday, Mayıs 10 - UnUtMaK nE zOrMuŞ sEnİ...
Öyle uzağına düştün ki yüreğimin... hangi mevsimin yağmuruydun; hangi intikamın gözü kör haksızlığıydın,hiç anlayamadım. Sil baştan yaşayacağım artık tüm hüzünlerimi yeniden.Sil baştan,seni sevmeye başladığım gibi,parça parça unutacağım.Zor olacak...Zor olacak sensiz bıraktığım kendimi,yine kendimle avutmaya çalışmak. Ama hep böyle değil midir tüm aşklar? Sen O'nu sevmeye başladığın andan itibaren; yeryüzünde O'nun dışındaki herkes değerini yitirmeye başlar gözlerinde. Yeryüzündeki tek ve vazgeçilmez tutkun yalnızca hep O olur. Ve bunu gören Tanrı, bir gün kızar sana. Kesip sarmaşık yüreğini bu aşkın üzerinden,çekip alır bu aşkı senden geri. Yalnız bırakır seni kendinle.İhmal ettiğin Tanrı,seni kendinle cezalandırır. Yüreğinin hasat zamanı,kendi ellerinle kesersin köklerini,içini dolduran bu sevginin.Kan yağar içine,kan dolar için,kan akar içinden içine.Kızdırdığın Tanrı yinede boğmaz seni kendi kanında,yinede acır;unutmayı öğretir sana,en çok ihtiyacın olan hediyeyi sana verir gibi...Sen çekip gittikten sonra,kalbimde açılan o sonsuz boşluğu,doldurmaya yetecek mi bu hediye?Yüreğimden havalanan göçmen kuşlar,alıp götürecekler mi seni içimden...?
Hani şu unutmak dedikleri...Kimi unutmak!Kendini mi?Sevgini mi?Sevmek;yeryüzünde hep yalnız olduğunu unutmak,ayrılıksa yine yalnız olduğunu hatırlamak mı ansızın?Unutmak,hep geç gelen bir tren mi;hayatının boşluğa açılan garlarında,seni sevginden uzaklaştıracak yolculuklarından vazgeçiren?Şimdi yoksun...Şimdi artık ben,senden kaçmak için hangi trene binsem;yeryüzüne bakan tüm camlardan yüzünün kıvrımları akıyor bir nehir gibi...Dağılıyor ansızın içimde güzelliğin,bir yara gibi...Şimdi bensizlikle paylaştığın hayatını nasılda kıskanıyorum,bir düşkün gibi...
UNUTMAK NE ZORMU$ SENİ
|
|
Yorum (0) :: Yorum yaz! :: Bağlantı
|
|
Hakkımda/İnformation
Yazılarımın İZİNSİZ YAYIMLANMASI Kesin Olarak Yasaktır..!!!
Yorumlarınızı Bekliyorum....
Kategoriler/Catagories
MektuplarSiirlerimYazilarim
Link Sayfamız...
Arkadaşlarım/My Friends
fatoscb
sevemedimkaragozlum82
everybreathyoutake
yasamdan
yokkkkluk
fatihcee
|
