Perşembe, Haziran 17 - YOKLUĞUNLA BEN BAŞBAŞAYIZ.. NİHAYET !!!

her zamankinden farklı birşeyler anlatmayacağım bu akşamda.. Ruh halimden olsa gerek.. Her gün öğrenmeye zorluyorum kendimi..Bazı şeylere uzaktan bakmayı öğreniyorum.. İnsanların beni kırmasına göz yummayı öğreniyorum en çok ta.. Bakalım en son neler öğrenmişim bu gri dünyadan :

Öncelikle artık biliyorum.. İnsanoğlunun kalbi öyle büyük şeylerle kırılmıyormuş her zaman.. El oğlu gelip en büyük kazığı atıp gitse de koymazmış ama bu kazığı atan canınız, kanınız öyle yakın birisi ise.. mesela aynı yastığı paylaştığınız sevgiliniz beraber ağladığınız adamsa ufacık birşey olsa bile dünyanın başına yıkılması tabiri gerçekleşebiliyormuşş.. Garipsin dünya...<******>

Sonra.. evet evet yalnız kalabiliyormuşuz.. bazılarının aşkları yalanmışş.. biz öylesine kaptırıyormuşuzki kendimizi "iki kişilik" seviyormuşuz çok kez.. ve onlar öylesine el dediğimiz sıradan insanlarla.. düşünmesi bile midenizi bulandırıyor biliyorum.. ama olsun huyumuzdur biz insanoğlunun gün gelir değmeyen insanlarada sevgimizi verir; yüreğimizi açarız.. oysa biliriz onlar sadece iyi günümüzde vardırlar; bizden bir iyisini buldularmı bizi hiç yaşamamış varsaymayı terch ederler.. olsun varsın.. dedim ya .. "iki kişilik" sevgi bu.. onlar olsa da olur, olmasa da..

Ve evet.. Yıkıldığımız anlar gelirmiş.. en yakınımız en çok kalp kıranımız, hayal kırıklığına uğratanımız olabilirlermiş.. Buna da alışmak gerekirmiş.. Ne yapabilirizki.. "hayat yaptığın seçimlerdir !"

şimdi bize düşen oyuncağını kaybeden bir çocuk gibi ağlamak değil; ayağa kalkıp eski gücümüzü kazanmak.. Yüreğimizde o derin kurşun yarası ile yola devam etmektir.. kan revan içinde kalan bedenimizi, yüreğimizi zamana sarıp , geleceğin meltemlerinde esmek zamanıdır..

"alışır her insan zamanla.. alışır.. Kırılıp incinmeye .. Çünkü olağan yıkılıp yıkılıp yeniden ayağa kalkmak !!"

hadi bakalım.. ayağa kalkma zamanıdır şimdi... ----> hadi gelin üstüme korkmuyorum